De Partij van de Arbeid en de Annakerk in Molenschot
Zondag 10 september vorig jaar opende wethouder Can-Engin in de Annakapel te Molenschot de open monumentendag 2006. Zij onderstreepte het belang van het kennen van de geschiedenis door ‘goed kijken’ naar wat er in je eigen omgeving aan monumenten aanwezig is. De Annakapel roept ‘goed kijken naar..’ vanzelfsprekend op. Door de afmeting van het gebouw, door de plaats waar de kapel staat, door het feit dat een dorp als Molenschot zowel een kapel als een kerk heeft. Over dat soort dingen zou op deze monumentendag de gids nog een uitstekend verhaal vertellen. Wethouder Can bracht een ander belangrijk gegeven onder de aandacht.
Monumentendag is dé gelegenheid om stil te staan bij de monumenten in je eigen omgeving die aandacht behoeven. In Molenschot is zo’n aandachtstrekker. Een gave, mooie kerk waarvan exterieur en interieur in harmonie zijn. Er straalt rust uit van het geheel. Er zijn ook een aantal bijzonderheden die het bekijken waard zijn zoals de bijzonder getegelde muur en de van hout gesneden Madonna met kind. Behalve dat mooie en harmonieuze is er ook een groot probleem met de kerk. Een gebouw als dit vergt onderhoud, veel onderhoud. De kosten daarvan zijn hoog, zo hoog dat een parochiële kerkgemeenschap dat door allerlei omstandigheden waaronder het verminderen van het aantal leden, niet meer kan dragen. En, zo ontstaat achterstallig onderhoud. Er moet iets gebeuren. Daarom is er in Molenschot ook een actiecomité opgericht om gelden te vergaren om dit probleem te lijf te gaan. U kent ze vast van de “Annawijn’.
Restauratie, onderhoud Annakerk?Wethouder Can vertelde die zondag in september dat er een delegatie vanuit de gemeente Gilze en Rijen en het kerkbestuur naar het provinciehuis zou gaan om te spreken over deze problematiek. Het gesprek vlotte. De hoeveelheid geld dat noodzakelijk geacht werd kon niet meer uit de provinciale subsidiepot gehaald worden. Er doen heel wat gemeenten beroep op de provincie waar het gaat om onderhoud of restauratie. Er waren meer gesprekken nodig. De wethouder benadrukte daarin steeds het belang van de restauratie van de Molenschotse kerk, een monument gesitueerd aan een plein dat als ‘beschermd dorpsgezicht’ te boek staat. De onderhandelingen om tot overeenstemming te komen dat er 1) op korte termijn iets moet gebeuren, en 2) dit niet zonder provinciale financiële hulp kan, hebben uiteindelijk tot een voor onze gemeente positief resultaat geleid.
Hart voor monumenten en cultuurhistorieWim Luijendijk (PvdA), lid van de Gedeputeerde Staten van Noord-Brabant met de portefeuille cultuur, onderwijs en sociaal beleid, noteert op zijn website het volgende over monumenten:
“Brabant heeft veel waardevolle schatten: kerken en kloosters bijvoorbeeld, maar ook kastelen en molens. Daar moeten we zuinig op zijn. Daarom hebben we als provincie tot het eind van deze bestuursperiode maar liefst 8,3 miljoen extra beschikbaar gesteld voor het behoud van deze ‘schatten van Brabant’. Daarmee voeren we zo ’n vijftig restauratieprojecten uit. We moeten met onze monumenten niet ‘teruggaan naar’, maar ‘verder gaan met”. Zo krijgt het erfgoed een plaats in onze leefomgeving en blijft het levend en interessant voor alle Brabanders”. En zo kwam de Annakerk toch nog in beeld. Woensdag 28 februari, 16.00 uur
Gedeputeerde Luijendijk komt persoonlijk naar de Annakerk in Molenschot. Al overtuigd tijdens de onderhandelingen met wethouder Can van de noodzaak van restauratie, wil hij met eigen ogen zien waarom het zo belangrijk is dat de provincie in dit monument geld investeert. Hoeveel geld brengt hij mee? Er worden bedragen gefluisterd die niet mis zijn, het zou om veel geld gaan! Maar laten we even afwachten tot de gedeputeerde hierover zelf de uitspraak doet. Eerst zien, dan geloven!
